باز امشب دلم بی تاب است – رضا کمالی تایانلو (بروسک) / Dîsa îşev dilî min bî hedûr e
***** باز امشب دلم بی تاب است – رضا کمالی تایانلو (بروسک) / Dîsa îşev dilî min bî hedûr e *****
Riza Kemalî Tayanlo (Birûsk) – Şîrwan
Dîsa îşev dilî min bî hedûr e
باز امشب دلم بی تاب است
Îşev dilî min je welatê dûr e
باز امشب دلم از دیارمان دور است
Dîsa îşev dilî min tijê derd e
باز امشب دلم پر از درد است
Yarî ku derdî min zanê bilîr e
یاری که درد مرا میفهمد بلور (نی) است
Dîsa îşev dilî min we şewat e
باز امشب دلم پر از آتش است
Elaw deye nata arî tendûr e
مانند آتش تنور زبانه می کشد
Dîsa îşev kirkirokan le çûlê
باز امشب شب بیداران صحرا هم
We halî vî dilî min kore kor e
دارند به حال من گریه می کنند
Dîsa îşev gêşte çîkêne asmîn
باز امشب تمام ستاره های آسمان
Le ser min va şevî reş kirine nor e
بالای سرم این شب تار را نورباران کرده اند
Dîsa îşev şemalek tê guman kem
باز امشب بادی می آید که به گمانم
Sa aram kirinî dil ra lore lor e
برای آرام کردن دل من دارد لالایی می خواند
Dîsa îşev hatim ku venegerim
باز امشب آمدم که دیگر برنگردم
Zanin sa dil ra va gepa pir zûr e
میدانید که گفتن این حرف برای دل بسیار سنگین است
Dîsa îşv dewînim ku dûr ketin
باز امشب می بینم که دور افتادن
Je daiyka ser le jûre xwe çi zûr e
از مادر سرافراز خود (سرزمینم) چه سنگین است
Dîsa îşev je dilî xwe pirs dekem
باز امشب از دلم می پرسم
Meger welat çiqesî je me dûr e?
مگر سرزمینم چقدر از ما دور است؟
Dîsa îşev sa wêlît ra can dedem
باز امشب برای سرزمینم جان می دهم
Gêştî zanin kurmanc pir we qurûr e
همه می دانند که قوم کرمانج سرشار از غرورند
Dîsa îşev dexwînim mala kurmînc
باز امشب می خوانم که کاشانه ی قوم کرمانج
Le bin lingê hespan boye kepûr e
زیر سم اسبها تبدیل به گرد و غبار شد
Dîsa îşev dexwînim ka girê me
باز امشب می خوانم که بزرگان ما را
Sîngê wan kun kirin mîna qelûr e
سینه شان را مانند آبکش سوراخ سوراخ کردند
Dîsa îşev dilî kevre zemanê
باز امشب دل سنگ زمانه
Dilê min şkênand û kirîye hûr e
دلم را شکسته و ریز ریز کرده است
Dîsa îşev çave min hêstir dan e
باز امشب چشمهایم پر از اشک شده اند
Nawêjim xwar bûnî na va qurûr e
نمی گویم که خوار شده ایم، نه این غرور است
Dîsa îşev we bîrê bapîrê xwe
باز امشب به یاد اجداد خود
Serî xwe ra dekem ez berve jûr e
سرم را رو به بالا می گیرم
Dîsa îşev welatê şîre mêran
باز امشب سرزمین شیرمردان
Le nav baqekî hêşin gulekî sor e
میان باغی سبز همچون گلی سرخ رخ می نمایاند
Dîsa îşev barana hêstirî dil
باز امشب باران اشکهای دل
Rîş deke wan kevrêne gir û hûr e
آن سنگهای درشت و ریز را می شوید
Dîsa îşev bane xwadî dekem ez
باز امشب خدایم را صدا می زنم
Xwadê wa ar ke ciley her çi zûr e
خدایا؛ بسوزان ریشه ی هر چه ظلم را
Dîsa îşev we dilekî pir erman
باز امشب با دلی پر از امید و آرزو
We xew ra terim paşê dunya dûr e
به خواب می روم، پایان دنیا دور است.
متن شهر با رسم الخط سورانی و ترجمه به فارسی:
ڕزا کهمالی تایانلۆ (بروسک) – شیروان
دیسا ئیشهڤ دلی من بی ههدووره
باز امشب دلم بی تاب است
ئیشهڤ دلی من ژه وهلاتێ دووره
باز امشب دلم از دیارمان دور است
دیسا ئیشهڤ دلی من تژێ دهرده
باز امشب دلم پر از درد است
یاری کو دهردی من زانێ بلیره
یاری که درد مرا میفهمد بلور (نی) است
دیسا ئیشهڤ دلی من وه شهواته
باز امشب دلم پر از آتش است
ئهلاو دهیه ناتا ئاری تهندووره
مانند آتش تنور زبانه می کشد
دیسا ئیشهڤ کرکرۆکان له چوولێ
باز امشب شب بیداران صحرا هم
وه هالی ڤی دلی من کۆره کۆره
دارند به حال من گریه می کنند
دیسا ئیشهڤ گێشته چیکێنه ئاسمین
باز امشب تمام ستاره های آسمان
له سهر من ڤا شهڤی ڕهش کرنه نۆره
بالای سرم این شب تار را نورباران کرده اند
دیسا ئیشهڤ شهمالهک تێ گومان کهم
باز امشب بادی می آید که به گمانم
سا ئارام کرنی دل ڕا لۆره لۆره
برای آرام کردن دل من دارد لالایی می خواند
دیسا ئیشهڤ هاتم کو ڤهنهگهرم
باز امشب آمدم که دیگر برنگردم
زانن سا دل ڕا ڤا گهپا پر زووره
میدانید که گفتن این حرف برای دل بسیار سنگین است
دیسا ئیشڤ دهوینم کو دوور کهتن
باز امشب می بینم که دور افتادن
ژه دایکا سهر له ژووره خوه چ زووره
از مادر سرافراز خود (سرزمینم) چه سنگین است
دیسا ئیشهڤ ژه دلی خوه پرس دهکهم
باز امشب از دلم می پرسم
مهگهر وهلات چقهسی ژه مه دووره؟
مگر سرزمینم چقدر از ما دور است؟
دیسا ئیشهڤ سا وێلیت ڕا جان دهدهم
باز امشب برای سرزمینم جان می دهم
گێشتی زانن کورمانج پر وه قورووره
همه می دانند که قوم کرمانج سرشار از غرورند
دیسا ئیشهڤ دهخوینم مالا کورمینج
باز امشب می خوانم که کاشانه ی قوم کرمانج
له بن لنگێ ههسپان بۆیه کهپووره
زیر سم اسبها تبدیل به گرد و غبار شد
دیسا ئیشهڤ دهخوینم کا گرێ مه
باز امشب می خوانم که بزرگان ما را
سینگێ وان کون کرن مینا قهلووره
سینه شان را مانند آبکش سوراخ سوراخ کردند
دیسا ئیشهڤ دلی کهڤره زهمانێ
باز امشب دل سنگ زمانه
دلێ من شکێناند و کرییه هووره
دلم را شکسته و ریز ریز کرده است
دیسا ئیشهڤ چاڤه من هێستر دانه
باز امشب چشمهایم پر از اشک شده اند
ناوێژم خوار بوونی نا ڤا قورووره
نمی گویم که خوار شده ایم، نه این غرور است
دیسا ئیشهڤ وه بیرێ باپیرێ خوه
باز امشب به یاد اجداد خود
سهری خوه ڕا دهکهم ئهز بهرڤه ژوورئه
سرم را رو به بالا می گیرم
دیسا ئیشهڤ وهلاتێ شیره مێران
باز امشب سرزمین شیرمردان
له ناڤ باقهکی هێشن گولهکی سۆره
میان باغی سبز همچون گلی سرخ رخ می نمایاند
دیسا ئیشهڤ بارانا هێستری دل
باز امشب باران اشکهای دل
ڕیش دهکه وان کهڤرێنه گر و هووره
آن سنگهای درشت و ریز را می شوید
دیسا ئیشهڤ بانه خوادی دهکهم ئهز
باز امشب خدایم را صدا می زنم
خوادێ وا ئار که جلهی ههر چ زووره
خدایا؛ بسوزان ریشه ی هر چه ظلم را
دیسا ئیشهڤ وه دلهکی پر ئهرمان
باز امشب با دلی پر از امید و آرزو
وه خهو ڕا تهرم پاشێ دونیا دووره
به خواب می روم، پایان دنیا دور است
